
پریروز که سر کلاس، آرایه پارادوکس را درس میدادم، دهانها چسبیده به سقف بود که: «خانم مگه میشه؟ مگه میشه یه چیزی هم این باشه هم اون؟ هم جوان هم پیر. هم زیبا هم زشت.»
گفتم: خب، قشنگی پارادوکس به همینش است؛ که متضادها در یک چیز جمع بشود.
_خانم بیشتر مثال میزنید؟
لب وا نکرده زنگ خورد.
دم خروج از کلاس گفتم: چهارشنبه بروید راهپیمایی ۲۲ بهمن. آنجا پر از پارادوکس است. پیدا کنید برای تکلیف هفته بعد.
شد چهارشنبه. شروع کردم از پارادوکسها عکس گرفتن. دلم میخواست وقتی هفته بعد از پارادوکسها میگویند، منم عکسهایش را نشان بدهم.
حالا پارادوکس عکسها کجاست؟
آنجاست که هر چه دشمن تلاش میکند انقلاب را از این مردم بگیرد، آنها پایبندتر میشوند، جشن انقلابشان را باشکوهتر از سالهای قبل میگیرند.
پارادوکس از این قشنگتر؟!
محبوبه پورعسکری
چهارشنبه | ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ | یزد