آرشیو محتوا - راوینا

قبول‌ترین نماز عمرم

استقبال خیلی زیاد بود و تعداد کسانی که در بیرون از ساختمان و در فضای حیاط اتصال نماز را برقرار کرده بودند قابل توجه بود...

یک بار داشتم توی سالن خوابگاه راه می‌رفتم که دیدم همه با ترس پریدند بیرون. جیغ می‌زدند زلزلهههههههه...

پرسیدم: «پدر و مادرت کجان؟» با لبخند به تابوت شهید اشاره کرد: «بابام مُرده...»

خواهر من اینجا نشینید زیر دست و پا می‌مونید. برادر لطفاً از این قسمت رد نشید...

هنوز صدای آرام مجتبی در گوشم نجوا می‌کند. مجتبی رفت و سوار مرکب شهادت شد...

دکتر به‌پاس همه‌ی این سالیانی که خانواده‌‌اش غریبانه‌ زیستند، امروز بزرگترین "تشییع خانوادگی" را با رنگ شهادت برای‌شان مهیا کرد...