شنبه, 06 اردیبهشت,1404

نیم ساعت قبل که به خانه آمده بودم هوا فقط خرماپز بود! ماسک را دوست نداشتم؛ آدم را پرت می‌کرد به روزهای سخت کرونا. از اجبار ماسک را زدم و از خانه بیرون رفتم. سرم را بالا گرفتم. از پشت شاخ و برگ‌های درخت توت پیاده رو آسمان را نگاه کردم. غبار آلود بود با ابرهای خاکستری.

چهار شنبه, 03 اردیبهشت,1404

خدایا درست است که تا به حال پیاده‌روی اربعین روزیم نشده ولی ازت ممنونم که مرا در این راه قراردادی. زمین و زمان به هم دوخته شد تا در این پیاده‌روی که هم‌جنس راهپیمایی اربعین است، قرار بدهی.

چهار شنبه, 03 اردیبهشت,1404

ادب کرد. السلام علیک یا صاحب العصر و الزمان. شانه به شانه مردم در صحن مسجد، قامت نماز استغاثه اش را بست؛ الله اکبر.

سه شنبه, 02 اردیبهشت,1404

نگاهم قفل می‌شود روی دست‌های گره خورده‌شان. دست در دست هم، کودک و مادری جوان جلویم ایستاده‌اند. ته دلم می‌لرزد. چیزی هولم می‌دهد میان جمعیت. انگار چشم‌هایم از دور ایستادن خسته شده باشد.

سه شنبه, 02 اردیبهشت,1404

باید جریان شناسنامهٔ پدرِ همسرم را برایتان تعریف کنم تا به عمق ماجرا پی ببرید: هفت سال اول عمرش را با شناسنامهٔ دختر سپری کرده است!

سه شنبه, 02 اردیبهشت,1404

‏سال‌ها هر بار که صدای موشکی به سمت دشمن بلند می‌شد، عطر عطوی در هوا می‌پیچید. ژانویه ۲۰۲۴، پهپادی در کفرکوبا ماشینش را زد، ولی جان سالم به در برد. دوباره هدفش گرفتند، باز هم نجات یافت. سومین بار هم زنده ماند؛ انگار عمرش برای مقاومت نوشته شده بود.