آرشیو محتوا - راوینا

شب‌های تهران

چند ساعت دور زدن توی کوچه‌پس‌کوچه‌های خلوتِ نیمه‌شبِ تهران و تماشای شهر با جزئیات -با پس‌زمینه صدای دل‌انگیزِ شلیک پدافند- تجربه جالبی بود.

تو زمان جنگ مادرهای ما همینجا پشت جبهه‌ آش نذری می‌پختند به نیت پیروزی رزمنده‌ها...

پیاپی سایت‌های لرزه‌نگاری را چک می‌کردیم.نه دنبال خبر پهپاد بودیم، نه موشک… فقط می‌خواستیم مطمئن شویم...

«هرچی باشه، کشورمونه. من اگه جنگ بشه، ناموساً می‌رم می‌جنگم. این‌ها باید بزنن.»

اصلاً از دیشب چیزی نگو و نپرس... به قول خودش بدترین شب عمرش را پشت سر گذاشته است.

حالا این را گفتی، جنگ است، پس‌فردا اگر یک موشک خورد توی خیابان بغلی چی می‌خواهی بهش بگویی؟