آرشیو محتوا - راوینا

هیچ موجی تکانمان نداد

دنباله‌ی حرفش یک گروه از مردها با لباس‌های خاکیشان آمدند، همان‌ها که بهشان می‌گوییم نظامی...

از عکس شهدا و سردار سلامی و پرچم ایران، اکسیری درست کرده بود که با پرچم روی شانه‌اش همخوانی داشت...

دستمال‌ها مثل پرچم تکثیر می‌شدند بین جمعیت، جمعیتی که اشتراکشان چشم‌های سرخ بود...

«چرا تو این گرما با ۲ تا بچه کوچیک اومدید؟ حداقل بچه‌ها رو می‌گذاشتید پیش کسی، خودتون می‌اومدید.»

و من دیدم چه راست می‌گوید. امروز این‌همه شهید آمده‌اند استقبال رفقایشان.

و تبرک می‌کرد و تبرک می‌شد به گمانم داشت آماده می‌شد