قرار
در بقیه قرارها، اما سر ساعت حاضر بودم. تا جمعیت بیاید، توی میدان شهدا اینطرف و آنطرف را نگاه میکردیم و من هر بار چشمم میافتاد به پیرمردی با کاپشن قهوهای و کلاه بافتنی، ایستاده در ضلع جنوبی میدان، با دوچرخهٔ گُلکاریشدهاش. بعد تکتیراندازهای روی ساختمانها را نشان هم میدادیم؛ سراغی از کشوری و احمد میگرفتیم و جمعیت که حرکت میکرد، ما هم میافتادیم پشت سرشان. خیلی اهل شعار دادن نبودیم. و من بیشتر چشم میانداختم توی جمعیت، دنبال پیدا کردن چهرههای آشنا. انگار که فرصتی باشد برای تازه کردن دیدار. تعداد دوربینها کمتر از حالا بود و خبری هم از هلیشات نبود. گاهی وزنِ نداشته شعارها و گاهی مضمونشان، روی مخ بود و گاهی هم صدای گرفته و جیغشدهٔ وزیر شعار، اسباب خنده. آخرش بیتوجه به شعارها و موکبهای بین راه و تنوع آدمها، میرسیدیم به میدان کیو. میدان ۲۲ بهمن در اصل. بعد بیتوجه به سخنران مراسم، با هم حرف میزدیم، سلفی میگرفتیم، خداحافظی میکردیم و میرفتیم خانه.
مشاهده »امسال باید فرق میکرد
من زنی نیستم که راحت دست به کار شوم و کیک و دسر درست کنم. اما امسال برای اولینبار کیک پختم، بردم وسط جشن پیروزی انقلاب، به بچهها دادم و ذوق را توی چشمهایشان دیدم.
مشاهده »یومالله
این روزها سهم گوشهایمان گاهی حرفهایی بود که به حق نبود. گاهی صحنههایی دیدیم که آرزو میکردیم خواب باشیم. حتی دختر نهسالهی من خواب جنگ و دشمنی آمریکا را دید و صبحبهصبح با نگرانی برایم بازگو میکرد. این روزها گذشت تا به امروز رسیدیم.
مشاهده »یک خشم، یک فریاد2
وقتی فکر میکنم، میبینم تاریخ کشورم پر است از دخالتها، دشمنیها و کارشکنیهای آمریکا. از کودتای ۲۸ مرداد و سرنگونی دولت ملی مصدق و حاکم کردن دیکتاتور وابسته به خودشان گرفته تا حمایتهای همهجانبه از صدام جنایتکار در جنگ هشت ساله، و تا اقرار رئیسجمهور آمریکا به فرماندهی جنگ دوازدهروزه و حمایت از قاتلین داعشصفت در آشوبهای اخیر، همه و همه گواه بر جنایات آنها علیه ملت ماست.
مشاهده »یک خشم، یک فریاد
میگفت قبل از آشنایی با ایرانیها، تصویر خوبی از ایران نداشت. دیکتاتوری، خفقان و عقبماندگی، تنها چیزهایی بودند که از رسانههایشان درباره ایران و ایرانی شنیده بود. اما هرچه بیشتر با هم حرف زدیم، نگاهش تغییر کرد و گفت بیشتر از آنچه که فکر میکردم ما شبیه همیم.
مشاهده »راهپیمایی نه، فقط تجمع!
از خانه که زدیم بیرون، ساعت از ۹ رد شده بود اما همچنان تصاویر حرکت خاصی را نشان نمیداد. مقصد ما میدان مادر بود. در ذهنم حساب کتاب کردم:« تا جمعیت جمع بشه، راه بیفتن دیرتر از ۹ میشه. هوا هم که بارونه، حتماً آروم راه میرن. اونور هم که ما وسط مسیر میخوایم بهشون برسیم، پس مشکلی نیست.»
مشاهده »