محل قرارمان سوپرمارکت ۳۰ متری‌اش بود! به نظرم برای تعاونی خیلی کوچک می‌آمد؛ ولی به قول خودش، هر چیزی لازم داشتی از شیر مرغ تا جان آدمیزاد داشت!

فروشنده را که صدا زد، فهمیدم اسم هر دوشان علی است؛ ناخودآگاه گفتم: «چه جالب!»

ـ جالب‌تر هم می‌شه اگه بدونی کارفرما هم علیه!

متوجه منظورش نشدم ولی لو ندادم.

شعارشان بود: «تنهایی خرده می‌خریم، با هم عمده می‌خریم.»

پرسیدم: «خب آقا سید! خرده‌فروشی به قیمت عمده، سودش واسه شما چیه؟»

نگاه عاقل‌اندر‌سفیهی به هم کرد، گفت: «تعاونیه دیگه؛ تـع‌ آ و نی. با مشتری‌ها پول‌هامون رو هم می‌ذاریم؛ خرید عمده می‌کنیم، همه با هم سود می‌کنیم.»

ـ چرا؟

ـ چون جنگه!

ـ چه ربطی داره؟

ـ ربطش تاب‌آوری مردمه.

آمده بودند به خاطر شرایط جنگ و تحریم و گرانی، برای افزایش تاب‌آوری اقتصادی، تعاونی مردمی راه‌اندازی کرده بودند. می‌خواستند یک حرکت عمومی شکل بگیرد برای توانمندسازی مردم. می‌گفت تو بخش خدمات و تولید و چه و چه هم این الگو را می‌شود تکثیر کرد.

ـ ببین! این کیسه برنج قیمتش ۳ تومنه، ولی برای اعضای تعاونی می‌افته ۲/۴۰۰. این مایع قیمت مصرف‌کننده زده چند؟

ـ نوشته ۱/۴۰۰.

ـ برای اعضای تعاونی، یه تومن می‌افته!

او داشت یکی‌یکی قیمت اجناس را می‌گفت و من داشتم برای کشف بزرگی که کرده بودم در دلم ذوق می‌کردم. تازه دوزاری‌ام افتاده بود که کارفرما علی‌ست.

این روایت را چطور دیدید؟

با انتخاب دوباره، رأی خود را پس بگیرید.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید یا گفت‌وگو را با پاسخ به دیگران ادامه دهید.