از ساحل سرخ، برمی‌گشتیم، هیجان از سر و روی همه ما می‌بارید.

ماشین‌های زیادی مرتب، در یک خط منتظر جمعیت همایش بودند. کابین پشت ماشین‌ها، با پارچه و برزنت مسقف شده بود، تا آفتاب مستقیم بر سرمان نتابد.

راننده، دستی به دستگیره پشت کابین زد تا مطمئن شود درها بسته است و لبخندش روی صورت نقش بست و بلند گفت: تا اسکله هنوز وقت هست، از منطقه خوش‌آب‌ورنگ اینجا لذت ببرید.

راهی شدیم.

نسیم خوش بهاری در چله پاییز، روح و روانمان را آرامش می‌داد. به هر قسمتی از منطقه می‌رسیدیم، از ذوق، صدای جمع هشت‌نفره پشت ماشین، به آسمان می‌رفت. صحنه‌های جذاب طبیعت ما را مبهوت خودش کرده بود.

به بعضی پیچ‌های جاده نزدیک‌تر شدیم، گاهی بوی زُهم ماهی به مشام می‌رسید، برای هم‌استانی‌های من که هنوز به بوی دریا و ماهی عادت نکرده بودند، بوی آزاردهنده‌ای بود.

یکی از جمع رو کرد به رقیه که از بندرعباس همراه جمع شده بود و منطقه را برای ما توصیف می‌کرد، پرسید: «چرا این نقطه‌های مخصوص بوی ماهی شدیدتره؟ اینجا چکار می‌کنن؟»

رقیه لبخندی زد و با لهجه محلی شیرینش گفت: «ماهی خشک می‌کنن تا از اون‌ها پودر ماهی بگیرن، ما اینجا مصرف داریم.»

لبخند هنوز روی لبش بود، ادامه داد: «می‌دونید این ماشینا که شما رو تا اینجا آوردن، قبل از جنگ هم توریست اینجا می‌آوردن، از وقتی جنگ به پا شد، توریست هم نمیاد. مدت‌هاست بیکار شدن.

شغل اصلی مردم جزیره، صیادیه، ماهی‌ها رو از دریای خدا می‌گرفتن و خرج زن و بچه در می‌آوردن، حالا این روزا دیگه ماهی‌ها فروش نمی‌ره، برای همین بیشتر ماهی‌ها رو اینجا، دور از خونه‌هاشون خشک می‌کنن تا استفاده دیگه کنن.»

لبخندش آرام‌آرام از صورت محو شد و سرش را دوباره بالا آورد و گفت: «ولی ببین! این مردم اگه شغل‌شون از دست دادن و تحت فشارن.

اگه عزیز از دست دادن.

اگه هنوز هم جونش در خطره، ولی هیچ‌کدومشون حاضر نشدن خاک جزیره ترک کنن.

ما اینجا به‌خاطر رفت‌وآمدهای زیاد توریست‌ها سبک زندگی‌های مختلفی داریم، باحجاب، بی‌حجاب، شلوارک‌پوش و... ظاهرمون باهم خیلی فرق داره ولی توی یک چیز، با هم متحدیم. حاضر نیستیم خاک وطن به بیگانه بدیم برای همین هم این جماعت هنوز در این منطقه دارن زندگی می‌کنن، در حقیقت به جای همه مردم ایران، اینجا با زندگی کردنشون مقابل دشمن می‌جنگن.»

یاد جمله آن آقای راوی افتادم که گفت: «از وقتی رفتم به تهران معنی جنگ چهل‌روزه را فهمیدم، وگرنه ما در جنوب هنوز در جنگیم.»

جنگ هنوز اینجاست...

این روایت را چطور دیدید؟

با انتخاب دوباره، رأی خود را پس بگیرید.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید یا گفت‌وگو را با پاسخ به دیگران ادامه دهید.