کربلا بود... کربلا!
از دور تپه‌ی سبزی‌ها معلوم بود. نزدیک‌تر که شدیم، زن‌هایی دیدیم با شال نخیِ نگین‌دار و چادرهای کوتاهی که دور سر و گردن پیچ خورده‌اند. رنگ و لباس و لهجه‌ها، همان مُهری بود که نشان…
برچسب
آقای شهید ایران
روایت‌ها و نوشته‌هایی که با این واژه به هم رسیده‌اند.
نتیجه‌ها
مطالب مرتبط
محدثه گریوانی
دیدار آشنا
دارم وارد روضه منوره می‌شوم که از مسیر آن دست که زائران بیرون می‌آیند، چشمم به چهره‌ای آشنا می‌افتد. کسی که تا قبل فقط عکسش را دیده‌ام. شک دارم خودش است یا نه. توی عکس همیشه عبای…
یک حسرت شاعرانه
بعضی آدم‌ها با کوله‌بار سفر می‌آیند و بعضی با کوله‌باری از واژه‌ها. در میان زائرانی که این روزها از مرز دوغارون وارد ایران می‌شوند، سمیر بیجن، شاعر ۲۵ ساله‌ای از مزار شریف نیز خود را…
حق‌الناس روی گردنمه
روسری‌اش را کیپ دور سرش می‌بندد و می‌گوید: «اومدم حلالیت بگیرم.» تکه‌ی اول حرفش را که می‌شنوم، می‌گویم: «باز هم از آن حرف‌های تکراری که این روزها همه‌جا پر شده؟» اما وقتی می‌گوید:…
غلام آمریکا
گفتم: «خوش‌آمدید به ایران.» سری تکان داد و گفت: «چه خوش‌آمدی؟ » اهل پاکستان بود. کمی فارسی بلد بود. با دختران و نوه‌هایش راهی ایران شده بود. گفت: «امام فقط مال ایران نیست، مالِ همه‌ی…
بچه‌های ایرانشهر
روی سکوهای سیمانی اطراف حرم نشسته بودند؛ جایی که خیابان طبرسی به حرم می‌رسید. نماز صبح تازه تمام شده بود. لباس بلوچی پوشیده بودند: امیررضا، محمد و آصف بامری شاهنده. هم‌طایفه‌ای بودند…
چایی بریزم؟
از عصری که برای مصاحبه‌گرفتن رفتم حسینیه‌ی افغانستانی‌ها، تا شب این حاج‌آقا در آبدارخانه بود. من مدام بین پله‌های قسمت برادران و خواهران در رفت‌وآمد بودم. او هروقت چشمش بهم می‌خورد،…
ما اهل جنوب لبنانیم
یک نایلون کوچک سفید داشت که یکی‌یکی عکس‌ها را از آن بیرون می‌آورد؛ رو به حرم از آن‌ها عکس می‌گرفت. از مدل عکس‌ها می‌شد حدس زد شهیدند و از نوع نوشته‌های زیرشان، معلوم بود ایرانی…
دخیلِ عشق را هر کس به پای یار می‌بندد
تازه وارد سالن راه‌آهن شهید رئیسی مشهد شده بودیم. سنگینی کوله‌ها و خستگی شب قبل قدم‌هایمان را کوتاه کرده بود. با حرکت آهسته دنبالِ در خروج می‌گشتیم که دیدیم دو خانم با خنده نزدیک…