روستازاده، نه بزرگزاده
به چهره چروکیدهاش خیره میشوم؛ چینهایی که هر کدام انگار روایت سالها رنج، کار و زندگیاند. با لهجه شیرین بیرجندی حرف میزند؛ همان لهجهای که گرما و صمیمیتش آدم را بیاختیار یاد…
روایتها و نوشتههایی که با این واژه به هم رسیدهاند.
به چهره چروکیدهاش خیره میشوم؛ چینهایی که هر کدام انگار روایت سالها رنج، کار و زندگیاند. با لهجه شیرین بیرجندی حرف میزند؛ همان لهجهای که گرما و صمیمیتش آدم را بیاختیار یاد…
«تل ابیب اتراب صارت ولد حیدر فلشوهه خلو البالستی یرعد والقواعد زلزلوهه»
مرد میگفت هی میگویند کربلا و نجف، میهمان دارد. میهمان نداریم. سیدُالوَلی، خودش میزبان است. او دارد به دیدارِ جدش میآید، در خاکِ خودش.
ـ میدونستید تهران رو گسله؟ یه گسلِ پدرمادردارها حالا اینو داشته باش لولههای گاز شهری رم عمود به این گسلا ساختن میفهمید یعنی چیییی؟ همینطور که وسایل را در اتاق جدید میچیدیم…
پیرزن میوهفروش، گوشهی خیابان، کنار نوبرانههایش نشسته بود و تسبیح میگرداند. سیبهای سرخ و خوشرنگ او از دور برای ما خودنمایی میکرد. خواهرم گفت: «سیبهایش ترش و آبدار است. آنقدر…
«امرضا» از اینکه فهمید عراقی نیستم تعجب کرد. شال مشکی و چادر بحرینی روی سرم، او را به اشتباه انداخته بود. توی ایستگاه راهآهن مشهد، با یک چمدان بزرگ و یک کیف کوچک روی صندلی انتظار…
حتی نمیدانستم جنوب کرمان هم رودبار دارد. فکر میکردم رودبار فقط برای شمال کشورمان است. گفتند تازه رسیدهایم و یکسره آمدهایم جمکران و منتظریم تا با رهبر شهید خداحافظی کنیم. انتظار،…
اسمش اسراء الحیدری بود. از عراق آمده بود ایران برای دیدن مادر و خواهرش که جنگ رمضان شروع شد. گفت: «وقتی جنگ شروع شد، زمانی بود که میخواستم برگردم، ولی دلم نیامد؛ آقا را تشییع نکرده…
اغراق نکردم اگر بگویم موهایش را با گِل شسته بود. چند ساعتی میشد از همدان رسیده بودند. میگفت: «روزی که بیت را زدند، خاکبرسر شدیم. حالا گِل آوردیم به مردم بزنیم، به نشانهی خاکبرسر…